Sefiatus Z - Susah Seneng Disangga Bareng-Bareng

“Susah seneng disangga bareng-bareng”

Dening : Sefiatus Zahro

            Ing dina rebu kuwi sekolah rame banget, Rina lan kanca-kancane (yudha, toni, ira (adik kelas), rudin, lukman, lan nila) ana rencana arep rembukan. Rina lan kanca-kancane rembukan ing gazebo kidul. Gazebo kidul iku panggone adem, resik banget, ditambahi pinggire gazebo iku akih wit cemara ing duwur-duwur lan wit-wittan sapiturute, uga akih kembang-kembang sing diiciri, digandul-gandulne lan dilebokne utawa dideleh ing pot kembang. Wayah iku akih godhong-godhong sing ciblok amarga kena sumilire angin.

            Awan kuwi akih bocah bocah sing mlaku-mlaku bola-bali arep ing kantin sekolah, amarga bel ngaso wis keprungu ing kupinge para siswa-siswi. Rina lan kanca-kancane janjian kawit bengi liwat hape, lan janjiane kumpul gawe rembukan wayah bel ngaso, nyatane wayah bel ngaso, kanca-kancane rina durung ana sing teka ing gazebo kidul kuwi.

“lha kok suwi banget kanca-kanca ki padha ngendi kabeh ya? Jarene mau wayah bel ngaso langsung kumpul ndang padha metu saka sekase” omonge rina karo mbatin ing jero ati.

Rina kesel amarga kanca-kancane durung padha teka, akhire rina sing dek mau ngadek terus lungguh-lungguh. Ora pati suwi kanca-kancane teka siji siji marani rina.

“suwi tenan... padha ngendi ae mau? Aku wis ngenteni kawit mau ki lo” omonge rina karo suara duwur.

“ya sabar ta rin..” omonge yudha

“iya rin, sepurane lagek teka” omonge toni

“sabar mbak rinn..” omonge ira

“sabar ri, dek mau aku mari tekan ruang guru, aku diwenehi amanat tugas sing kudu dikerjakne” omonge lukman

“dek mau aku iseh ditimbali kalih bapak ibu guru “ omonge rudin

“iya-iya la pie aku yawis suwi ing kene, janjine dek bengi ngaso jam sepuluh kumpul gawe rembukan, ndang ayo dibahas, kok malah jam sepuluh luwih iki lagek padha teka” omonge rina

“dek mau aku sik ngerampungne tugas sing kudu dikumpulne sadurunge bel ngaso” omonge toni

“aku ya ya ki,” jawabe omonge yudha sing jawabi padha amargi sekelas

“wis-wis mari sek wi, aja padha tukaran, iki lo ndang ayo dirembukne ngko nek wis mlebu malah rasida meneh mesti, terus ya ora ora mari ki koko tanggungane” omonge lukman

“iya man, iki aku wis mari nek omongan, gantian saiki awakmu sing dadi ketua umum.e ndang bahas apa ae sing arep dibahas” omonge rina

“iya ye mas, iki kene bahas sing ndi sek?” pitakone yudha

“lha mas, dekbeng durung dikandani apa apa ae sing perlu dipersiapke, digawa, lan sapiturute, berarti kene kabeh bahas kawit saka awal” omonge toni

“tapi iku sing ngomongi dudu mas lukman ta ton, iku pembinane kene sing bakal ngandani” omonge rina

“iya bener apa sing diomongne rina iku ton” omonge lukman

            Ora suwi bel ngaso kurang 5 menit wis keprungu, kanca-kancane rina meneng sedhelok, akhire mlebu kelas meneh.

“lha tenan ta, wis bel melbu ikilo, ngeneki gara gara dekmau ga ndang padha rene teka kabeh, dadine durung sampe rembukan malah wis melbu, yawes ayo bahasen sesok wae, saiki ayo ndang padha bali ing kelas dhisek.” Omonge rina

“yawis, ayo bali kelas dhisek” omonge rudin

            Bengi kuwi pembinane mau ngumumne ing grup whatsapp daftar barang-barang sing kudu disiapke lan digawa, uga dibahas yen rina lan kanca-kancane ora sida budal wayah tanggal 28 september, diundur dadi tanggal 5 oktober.

            Dina kuwi dina jum’at sore, rina lan kanca-kancane arep budal, sadurunge budal ana upacara ing jero kelas, upacarae iku ditekani kalih pak andi selaku wakil kepala sekolah, ing upacarane iku kabeh kanca-kancane rina diwenehi ucapan selamet lan didungani, dibarengi ngalungne id-card. Sak bubare upacara langsung mudun lan sholat asyar ing masjid disek, mari kuwi jam 5 langsung budal perjalanan, perjalanane iku suwi banget,

            Tujuane rina lan kanca-kancane kuwi budal ing gunung lawu sing panggone ana ing Magetan, Jawa Tengah, rin lan kanca-kancane ditambah koncone pembinane iku mendehek ing pasar sayuran, sing panggone cedek karo sarangan, sabubare rodok suwi nek blanja langsung melbu mobil maneh lan lanjut perjalanan, ora suwi akhire teka ing basecamp.e gunung lawu, terus mudhun lan ngeringkesi barang-barangsing perlu digawani.

“ayo barang-barang sing wis digawa ditatani kabeh ya, lang ayo munggah” omonge pembina

“iya mas, sek ta “ omonge rudin

“sadurunge budal, nglumpuk.o sek tak absene bereng, dadi iki cah 5 ya sing wis siap budal? Iki ana rina dwi a, toni kurniawan, yudha yudistira, rudin adi s, lan nila nur aziza, ya wis bener kan iki? “omonge pembina

“iya mas bener kabeh iku” jawabe lukman

Yawes, saiki ayo padha dunga dhisek,” omonge pembina

            Jam setengah 12 kuwi rina lan kanca-kancane budal munggah gunung lawu liwat jalur cemaar kandang, wayah wis munggah rodok suwi, akhire leren sedilukterus klanjut meneh, basecamp.e sampe pos I iku dalane dawa banget lan muter-muter, wayah iku rina awak.e kudu ora penak. Ing pos I iku leren leren sediluk lan lanjut munggah munggah meneh,

“he leren sek, aku kesel iki, sesek bereng rasane” omonge rina

“iya wis ayo leren sek” omoge yudha

“yawis aja suwi-suwi ya nek leren, engko nek ora teka teka, 2 menit ae ya istirahat.e terus mlaku meneh” omonge lukman

“iki lo rin ana madu, ombenen ya” omonge lukman

            Amargi rina wis ora kuat akhire durung sampe teka pos II, rina lan kanca-kancane nggawe tenda ing tengah dalan, pas iku dalane cilik banget, sampe isuk rina lan kanca-kancane masak bareng-bareng

“he kanca kanca kene masak opo ki?” pitakone rina

“masak sega, karo oseng-oseng kangkung ya, karo tempe, ya wi wis paling cepet,” omonge lukman

“iya wi bener, sek ayo ndang diiwangi kabeh” omonge yudha

            Ora suwi segane wis mateng tapi gosong, oseng oseng kangkunge ya pedes tenan, akhire padha maem, sabubare masak terus maem lanjgsung lanjut ringkes ringkes terus udal munggah meneh. Dumadakan sekitar 5 menit pos II iku kurang sitik, terus rina lan kanca-kancane njupuk momen ing pos II wayah iku pos II dideloki ora pati ana sampah, langsung ora suwi mlaku meneh, ing pos II munggah pos III wis ketok pemandangane sitik sitik, lan ketok gunung gunung liane, ing dalan munggah pos III akih kembang eidelweis sing padha ciblok ing pinggir-pinggir dalan, ing kiwo ne dalan iku wis jurang, terus leren sediluk lanjut mlaku meneh, ing dalan menuju pos III iku dalane terjal tapi dawa sediluk banget, lan ana dalan sing apik, tapi dawa banget, wayah iku rina wis ora kuat mlaku akhire tase digawa karo mas eko (kancane pembinane) lan rina mendek sediluk

“he leeren sek ya, sesek iki rasane” omonge rina

“iya wis lerena sek ya,” omonge yudha

“yawis aja suwi suwi ya,” omonge lukman,

“ rin gawa rene a tas mu, tak gawane,” omonge mas eko

“iya ben digawa mbe mas eko ya rin,” omonge lukman        

            Terus akhire mbak putri, mas eko, karo kancaku sijine yaiku nila lan pembina mlaku disekan, rina lan karo kanca kanca sing liane iku liwat dalan sing dawa tapi landai, wayah kuwi rina bola bali mendek terus, amargi rina wis lempok, ora suwi rina lan kanca-kancane teka ing pos III. Sampe teka kana iku sekitar jam 11.an terus masak.

“he iki kene masak apa? Sayur ae pie?” omonge rina

“goreng tempe ae ya, enak iki awan awan “ omonge nila

“aku sing bagian nggoreng ya” omonge toni

“aku sing gawe segane ya” omonge rudin

“aku sing tukang iris iris lombok, bawang, brambang, lan sapiturute” omonge yudha

“mosok masak tempe tok? Ga mbe kangkung terus wenehi sayuran putih iki, terus wortel, karo paprica bereng iki, iki kayane enak banget, tambahi sing akih ya?” omonge rina

“aku ga doyan sayuran putih ki, aja akih akih ya nek ngewenehi” omonge nila

“yawes, aku ya moh maem sayuran,” omonge nila

“ora papa, iku lo ya ora pait kok,” omonge rina

“yawes iya, aku gelem ngentekne kok” jawabe toni karo yudha disambi ngguyu bareng

            Ora suwi akhire wis mateng masaane, terus padha maem bareng bareng, karo ndeloki pemandangan sing ana ing sakitare, wayah iku kabute padha munggah, terus krungu adzan akhire tayamum lan sholat dhuhur, jam 1.an iku budal mlaku meneh munggah pos IV. Pos IV iku dalane padha karo pos III, ing kono akih banget kembang eidelweis, ing dalan kurang sitik rina lara meneh, terus akhire mendek meneh, terus rina dibaturi karo 3 kancane , wayah wis cedek teka pos IV, rina muntah-muntah terus mlaku meneh istirahat ing pinggire pos 4,

            Mari leren sediluk ing pos IV, mlaku meneh ing pos V, dalane ing pos V iku munggah mudun, datar tapi akih banget watu-watune, disambi pemandangan sing apik banget, wayah iku akih padang suket sing wernane ireng, amarga mari kebakaran,. Wayah uwi padang eidelweis lan puncak gunung haro dumilah ketok teka ing ngisor, lan awan sing mlaku iku jelas banget. Ing pos V iku dalane anjurr menisor lan ora ana bangunan babar pisan, pos V iku diarani prapatan amargi wis dalu akhire rina lan kanca-kancane golek panggona ngecamp ing hargo dalem, lan nggawe tenda ing cedeke warunge wong sing paling legendaris sak indonesia yaiku warunge mbok yem,

Sawise bangun tenda ing cedeke warunge mbo yem, akhire rina lan kanca-kancane turu ing njero tenda, amerga hawane adem banget. Minggu isuk kuwi masak masak meneh terus budal munggah ing puncak hargo dumilah, tapi ing pucak kono mung sediluk, ing kono ngerti pemandangane apik banget, kesele mau wis kebayar karo ndeloke pemandangan sing apik, amargi wis jam 10 awan, akih wong sing ngabdine momen nganggo cara kayata foto-foto, gawe video, terus mudun maneh lan jupuk tas.e digawa ing warunge mbok yem, ing kono sega pecel regane 13.ewu, nek teh anget iku 4.ewu, lan tempe 2.ewu.an,

            Sabubare maem terus bali munggah meneh liwat dalan jalur cemara sewu amargi pos IV cemara kandang kuwi mau kebakaran meneh, akhire bali liwat jalur jenenge tanjakan cinta karo diomongi “yen ana sampah dijupuk, diadahi nde kresek gedhe iki ya” omonge pembina.

“iya mas” omonge nila

            Terus mampir ing sendang drajat, lan mlaku meneh ing pos IV, pos IV iku pos sing poaling disenengi wong akih, amargi dalane apik, ya rata ditambahi kiwa tengene pemandangan sing apik banget, teka duwur iku ketok telaga sarangane, lan ana jenenge sumur jalatundo. Ing perjalanan iku wis mulai abot banget, amargi watune gedhe lan landhep landhep pinggire ya jurang jurang. Ora suwi mlaku karo leren sediluk sediluk akhire teka pos III. Ing pos III iku akih banget wong sing nggawe tenda ing kono, terus rina lan kanca-kancane dikongkon ngeresik.i pos III njupuki sampah lan botol botol.

“ayo iki ndang padha diresiki sampahe, ndang ayo padha mudun, ngko nek selak dalu” omonge pembina

Langsung diresiki terus budal mlaku meneh mudun ing pos II, pos II iku diarani wtu gedhe, ing kono ana warung, akih wong sing padha istirahat nde kono, mampir mampir karo ngeresiki sampah sampahe, rina mudun kawit pos IV sampe basecamp iku gawa botol bekas akih banget sing ditaleni ing tas, terus budal mlaku meneh,

            Wayah iku dalane wis mulai rodok bahaya, amarga watune lincip lincip lan cilik cilik, mudun iku ora pati leren leren terus kaya sing pas munggahe iku,rina lan nila iku mlaku dhisek, kanca-kancane ditinggal lan wayah teka pos I, rina lan kanca kancane langsung resik resik meneh ing pos I. Kanca-kancane rina iku teka pos I sekitar jam 5.an terus lanjut meneh, dalane iku wis mulai peteng, amarga wis dalu, rina lan kanca-kancane mandhek ing sendang lan jupuk banyu kanggo ngombene, sabanjure jupuk langsung mlaku sampe kebune warga sekitar, antaranipun pos I karo sendang iku adoh banget, dalane amba tapi watune cilik cilik, yen ora ati ati isa tiba,

            Ora pati suwe akhire ketok lampune warga warga sekitare, wis ketok lah tapi asline sek adoh tekan omahe warga warga ne iku, rina lan kanca-kanca teka ing basecamp cemara sewu jam 7 bengi karo nyenteri dalane, ing pos cemara sewu iku akih bocah sing padha kemah, terus mlaku meneh sampe gapura cemara sewu, terus leren sediluk lan njupuki botol bekas mau lan dibuak ing tempat sampah,

“wis ndang padha leren leren sek,  lungguh-lungguh sek ya, mobile durung tak jupuk bereng iki, aku tak golek ojek dhisek ya” omonge pembina

“iki lo ngombene, enteni diluk ae” omonge rina

“iya lemesne sek, ngko nek malah loro, aja lali sesok sekolah lo ya” omonge lukman

Wis 5 menit, mobile teka, rina lan kanca-kancane mlayu mlebu mobile, terus rina lan kanca kancane pada turu kabeh, ing tengah dalan wis rodok adoh enek wong nyegat pinggir dalan kono jere ana kecelakaan bis pariwisata, karo trek.

“pak dalane kono ditutup, gaiso diliwati, puter balik mawon nggeh, ing kono ana pertigaan mengke belok nengen mawon,” omonge wong sing nyegat

“inggih pak, suwun nggih” omonge pembiana

            Amarga ora ruh dalane lan ora tau liwat dalane kono, akhire tetp liwat dalan sing ana kecelakaane mau. Wayah liwat dalane iku rame banet, akih polisi polisi sing ngatur dalan, lan ana sing ngurusi kejadiane iku, pas ndelok iku akih wong utawa penumpang sing mudun mudun lan padha nggeletak, lan padha lungguh lungguh.

            Sadurunge mulih bojonegoro, rina lan sa rombongane iku golek maem ing pinggir dalan, sabanjure maem iku langsung malku meneh, jam 9 bengi iku lagek teka ngawi, terus akhire dikongkon turu dhisek, yen wis sampe bakal dikandani,

Ing njero mobil iku diomongu, yen sesok kudu sekolah, akhire teka bojonegoro iku jam setengah 12 bengi, amargi wis jam setengah 12 bengi rina mesti ora ana sing marani lan wong tuwane mesti yawis turu disek, akhire rina lan yudha diterne mulih karo pembinane,

“lho ya iki lo yawis jam setengah 12 terus aku pie nek mulih?mesti ya wis gaana sing marani e mas” omonge rina

“yawis iki tak terne mulih nek ngunu, sekalian karo ngeterne yudha” omonge pembina

“iyo mas, suwun ya” omonge rina

“iyo tapi sesok kudu sekolah kabeh, ora ana sing ora lo ya” omonge pembina

            Akhire ora suwi, rina diterne mulih dhisek, lan pembinane puter balik ngeterne mulih yudha sing omahe karo omahku adohan omahku, lan liane padha balik ing sekolah meneh, wayah kuwi tas tase sek ing njero mobil lan dikongkon nitipne ing asramane lukman, isuke iki bisa dijupuk kabeh barang barange ing asrama, tapi barang sing pribadi iku digawa mulih wae dhisek.

Tamat//