Kisah Ing Parangtritis
(Dening
Aida SR)
Ing
pantai selatan tempate nang kota jogjakarta utara salah sawijining disebut
pantai parang tritis aku,faza,lan alvi badhe budal berwisata amarga pingin
ngerti kaendahan pulau iku sing kabar-kabare banyune bening lan apik
pantaine.Kita ngawe rencana badhe budal dhateng dina jum'at kang muleh'e dina
minggu.Rencana kita badhe turu ing pinggir pantai ndirikake tenda dewe lan
nyusun rencana sing akeh gawe seneng seneng ing kana.Awale Faza ora gelem Budha
amerga ora di olehi kaleh ibuk'e
"He
aku ora bisa melu yo awamu budhalo wong loro wae"alvi langsung nyauti
"Lo..lo..lo...
Kenapa awakmu ora sido melu kita uwes nyusun rencana kok awakmu ora sido
Budha,gagal kabeh engko rencanane"
"Iyo
vi tapi piye maneh aku ora iso mekso gawe budhal amergi sing ora ngolek i niku
ibuku,aku ora wani mbantah"
"Pye
nek aku wae sing ngizinno za?iso ae mari tak izino oleh budhal karo
ibukmu"
Tenan
vi?awakmu wani ngizinno aku?nek ngunu ayo budhal nang omahku gawe izin"
"Iyo
za aku wani.Ayo ayi kita budhal selak bengi"
Sesampek
e ning omah e faza.Faza arep nyeluk ibukke kanggo ngomong kaleh alvi.
"Bu,kula
alvi kula kancanipun Faza badhe nyuwun izin damel Faza badhe nderek ku ko lan
icha kenyang parang tritis,ora suwi kok bu cuma ndinten jumat sampek dinten
minggu sampun ten ngriyo maneh"
"Ana
acara napa dek alvi?ibuk khawatir nek Faza budhal amargi kula mboten iso nderek
"Mboten
nopo nopo bu kula kaleh icha bisa njaga faza"
"Matur
suwun bu ucap faza,icha,lan aku bebarengan"
Sawijining
sampun dibolehin kita siap siap kanggo nyiapne apa wae barang sing badhe dibawa
amerga sesok uwes kudu budhal isuk isuk beb ora ketinggalan kereta amerga
keretanipun jam 4.10 isuk.Aku ngingetne Faza lan Alvi bahwa ojo turu bengi
bengu wedine sesok bakal ketinggalan kereta nek tangine kawanen.pas jam 8 bengi
sakwise jam makan malam aku uwis mapan turu.ora lali alaran tak setelake jam 2
isuk ben aku ora tangi kawanen lan iso nangikne kanca-kancane.
Ora
krasa isuk wes teka aku langsung tangi mateni alaram mangkat adus.sakwise
ngebeli Alvi kaleh Faza mben ganggu lan siap siap jam 3 isuk aku,Faza lan Alvi
kumpul ing daleme Atna gawe njaluk tulung ngeterake ing stasiun kereta.sakwise
njaluk ngeterake Atna ing stasiun kita ngenteni sepur sing ape kita tumpak i
kenyang Jogjakarta perjalanan terasa suwi kita inget kereta bersemangat lan
seneng ora sabar iso ndelok pantai Parangtritis.ing kereta enak banget nyaman
lan kebersihane sangat terjaga ora nyesel lanek budha numpak kereta.perjalanan
Bojonegoro-Jogjakarta ora suwi numpak kereta cuma 3 jam nangis numpak
mobil,bisa utawa motor iso wae luwih soko 5 jam alergi bisa wae kena macet sing
amat dowo banget.Aku,Faza,lan alvi teka stasiun Jogja jam 7 isuk kita mampir
mangan amarga durung sempet mangan pas mau badhe budhal.kita mampir ing warung
pinggir setasiun amarga kita ngolek panganan sing murah wae ben hemat sanggu
sing ora akeh akeh amat.kita mangan sega pecel sing cuma 7.000 per wong wes
kaleh ngombene segonipun yo enak banget lan ngewarekake.kata nerusake
perjalanan numpak grab mobil beb luweh hemat iso di bayar bebarengan ora di
sangka perjalanan isih suwi lab kejebak macet sisan.Bangun jam 12 kita lagek
sampai ing tujuan yaiku parangtritis Faza ngomong
"Apik
e...pantai lanang banyune bening resik bereng ora nyangka pantainipun seindah
niki😍"
"Iyo
za aku yo ora nyongko nek pantai Parangtritis iki resik soale jare mbankku pas
kenyang mrene niku pantaine rusoh banget.Ora nyongko barang aku nangin seindah
iku"
"Uwin-uwis
kita kan lagek ae teka ayo podo sholat dhuhur nangin bar ngene nyuwun izin
marani gawe turu wes ndang ayo podo sholat "ajak nipun alvi
"Yowis
ayo sholat ndisik aku lan Faza nyauti"
Sakmarine sholat nduhur aku Faza lan Alvi keliling
ndelok kaendahan karo ngolek penjaga pantai Parangtritis sakwise uwes nemoni
petugas ternyata ora oleh ndirikake tenda ing kunu amargi sangat berbahaya
kanggo keselamatan awak'e.Aku,Faza,lan Alvi kecewa pye maneh mosok apene muleh
uwis afoh adoh mrene,akhire petugas nyaranake gawe turu ing penginapan ning
pantai parang tritis sing regana ora larang.
Yen
isih ono kamar ingkang kosong Aku,Alvi,lan Faza mutusake ingkang nyewa kamar
gawe turu yen wayah bengi iso metu lan mbakar iwak ing pinggir pantai mari
magrib ing kunu suasanane adem ayem enak kanggo mbakar iwak.Nyatane ingkan
dolan kenyang pantai Parangtritis akeh banget ora iso dihitung.Aku mlaku dewean
ngolek bahan kanggo bakar bakar Alvi lan Faza nyiapake panggon lan iwak sing
ape di bakar.Sakwise aku entuk bahane aku langsung mbalik nemoni alvi langsung faza ora nyangko uwis jam 8
bengi kita kumpul ambek liane ingkang sing pada pada nginep ing penginepan
kuwi.Faza ngomong ing Alvi
"Vi
enak banget ya inget kene kita nemoni konco anyar,ngerti swasanane pantai,indah
e pantai,lan iso mbakar-mbakar iwak karo awakmu lan icha."
"Pye
nek sesok sabtu kene melekan gawe malam mingguan ajak ono konco konco anyar
pisan yen rame.Kene ngawe dolanan lan bakar bakar iwak setuju opo ora
awakmu?"
"Yen
aku setuju ae nalika opo arek arek purun ayo wae malem mingguan bareng
bareng"
"He
rek pye nek mene kene malem mingguan bareng bareng
"Ayoo
wae aku yo muleh dino minggu kok"saite konco konco anyar faza,alvi,lan
icha
Nanging
uwes bengi bocah bocah wes podo turu rencanane aku faza la alvi mlaku-mlaku.
golek oleh oleh menyang sing cedak cedak parangtritis.yen aku ape turu aku
ngrungokake suara sing aneh ingkang ngawe bulu kulitku ngadek yen ngrasa ning
ati keweden.aku ngolek i suara iku tapi ora nemuake suara iku.yen aku ngelawan
wediku akhire aku nyerah wae kang mbalik turu maneh.Sabtu isuk kang uwis tanggi
kabeh aku,Faza lan Alvi adus siap-siap budal ngolek oleh oleh sak durunge iku
kita sarapan menyang ngisor.Pas aku lewat saag sawijine kamar ulu kulitku
ngadek lan kamar ikurasane beda ora koyo kamar kamar liane yen alvi lan Faza
biasa ae malah bungah sekali.aku ora wani cerita amerga wedi kang kanggo mereka
wedi lan njaluk mulih aku alvi lan faza sakwise mngan mlaku mlaku ngilingi
pantai,foto foto ingkang faza mlayu mlayu dolanan pasir.
Pas
jam 10 awan aku Faza lan Alvi mangkat numpak dokar kang ngolek oleh oleh.kita
mampir oleh oleh khas jogjakarta kita tuku bakpia,klambi lanang cindra mata
sing ana sakwise mari kita tuku bakpia,klambi ing penginapan kanggo siap siap
malem mingguan.Faza bubggah banget iso malem mingguan inget jogjakarta kita
dolanan obat deli amarga bocah e akeh banget jare konco anyar ku iku.
"Ayo
dolanan obat delik ae kang bocae sing akeh ben seru ayo hompipa disek nentukake
sopo ingkang kalah"
"Ayo
ayo siap siap yo sing kalah"
Wayah
kuwi aku ndelik ing nguri wit witan sing gede banget aku ngrasa ana sing lewat
nangin aku mlengak mengguri ora ana wong babar pisan sing lewat.Ora suwi bocah
sing kalah niku nemukake aku terus mari iku bocah bocah uwis podo kalah ora
dilanjutake obat delik e amarga bocah bocah apene bakar bakar gawe ngebaru
liburan e.
"Yowis
aku sing kalah wae"
Salah
sijine njawapi"iya engko itung yi bebarengab salon e ndelik"
Aku
nutupi mripatku ngitungi 1 sampai 10 sakwise aku durung mari ngitung uwis ora
ana suara aku ngebari itunganku,dadakman bocah bocah ora ndelik nalika malah
bakar bakar lan nyanyi nyanyi bungah banget.akhire aku mlayu melu bocah
bocah.Sing aku nduwe niat gawe cerito opo sing tak rasakne niku wis oro pingin
tak ceritaake amarga wedi ngelunurake kebungahane mereka.ora kerasa wis jam 11
bengi aku ngandai bocah bocah gawe ndang podo cepet mbalik amarga wis benggi
lan sesuk yo apene mulih.tapi kene resik resik akdurunge mangkat mbalik nang kamare
dewe-dewe Minggu isuk aku Alfi lan Faza siap siap gawe muleh pas jam 10 isuk
mangkat menyang stasiun gawe muleh pas uwis numpak kereta aku lagek wani cerita
dening Faza lan Alvi.
"He
winggi pas ning jogja aku nemani hal sing ngajak sing ngawe aku wedi pas dina
jumat iku aku krungu swara lab dina sabtu iku aku ngerasakake uwong lewat pas
aku bdelik ing nguri wit witan "
"Lah
iyo?paling iku firatmu wae"
"Tak
cerita ni yo jarene ibuku kui biasane wong sing ngrasakne utawa
ngrungokake swara sing ditemani nyirara kidul iku penjaga
pantai selatan utawa jenenge pantai parangtritis
Komentar
Posting Komentar