Ora Ana Kesuksesan
Tanpa Usaha
Dening : Bernikka
Rahisnanda Ekaputri
Jenengku rere,
aku lahir teko keluarga seng sederhana, ibu lan bapakku saben dina ngajari aku
kepriye dadi bocah seng sabar, ikhlas, ngadepu urip seng keras iki. Amerga
kangelan biaya gawe sekolah, gelem ora gelem aku kudu pedot sekolah nganti
bangku SMP. Asline aku kepingen sekolah kaya kancaku kawet cilik, yaiku Beri.
Azan subuh krungu
neng omahku, aku, bapak langsung ibuk langsung solat subuh berjamaah, saben shalat
aku nyuwun marang gusti ben aku iso sekolah maneh, ben aku iso banggakno
kaluwargaku.
" YaAllah, paringi
kula dalan, ben kula saget sekolah malih, gawe ngebahagiakno keluarga kula."
Doaku marang gusti, sinambi metu eluh nang pipiku.
" Nduk, ayo
mrene ewangi ibuk mbungkus panganan iki." Dawuhe ibuk marang aku.
" Nggih buk,
niki kula rewangi." Omonganku sinambi ngewangi ibukku mbungkus panganan.
" Wes bar, Nduk?."
Dawuhe ibuk takok marang aku.
" Nggih, sampun
niki buk. " Omongku marang ibuk.
" Iki terno neng
pasar, neng warunge bu Suci, omongno bu Suci nek ibuk jek ora ndue duwek neh
gawe sesok. Dadine ibuk ora ngirim panganan sesok." Dawuhe ibuk sinambi
sedih raine.
Aku ngontel
kira - kira setengah jam, amerga jarak omahku karo pasar adoh banget. Neng
perjalanan aku ketemu karo kanca - kancaku seng pada budal sekolah. Aku ndelok
kanca - kancaku kepengin ngono rasane, sedih banget atiku ndeloke.
" Eehhhhhhh..
Rere, ape neng ndi re, isuk - isuk kok wes metu teko omah, kan awakmu ora
sekolah, Hahahahahaha... 😃😃." Omongane kanca - kancaku lewat
neng ngarepku.
Ora suwi sahabatku, ngelewati aku karo kanca - kancaku seng ngelokno
aku.
" Opo sih awakem
kabeh ki, ojo mong iso maido wong tok, lang sekolah kono lo kok ngopeni uripe
wong liya." Omongane sahabatku nyeneni kanca - kancaku seng maidoni aku.
" Wes wes ri,
ora usah dilanggeti, aku ora kenapa - kenapa kok." Omonganku marang beri,
lan nguatno atiku dewe.
" Iyo re, seng
sabar gusti mboten sare , tetep usaha. Aku bakal ngewangi awakem."
Omongane beri nguatno lan nyemangati aku.
" Bu, niki segone,
terose ibuk mbejing mboten ngirim amerga mboten wonten cukup arta digawe ndamel
panganan." Padosku marang bu suci.
" Loh, la kok
ngono re, sek enteni sediluk yo... " Dawuhe bu suci
" Nggih bu."
Omongku , ngenteni bu suci njupuk sesuatu.
" Iki kekno
ibumu, menawa iso ngewangi ibumu." Padose bu suci sinambi ngekekno amplop
neng aku.
" Nggih bu,
matur suwun sanget." Omonganku marang bu suci.
Aku langsung muleh saka pasar menyang omah , teko omah aku
langsung ngekekno titipane bu suci marang ibuk.
" Bu, niki
wonten titipan dateng bu suci." Omonganku marang ibuk.
" Napa niki
nduk, kok enek titipan bereng ." Ibu langsung mbukak sing ana ning njero
amplop iki mau.
" Alhamdulillah
nduk, rejeki.. " Ibuk ngetokno duwik seng ana ning amplop kuwi.
" Nggih buk,
kita uga iso ngirim panganan malih mbinjing." Omongaku marang ibuk,
sinambi seneng banget.
Dumadakan ana seng ngetuk lawang omahku, aku langsung bukak
lawang, dadakman beri. Spontan beri ngerangkul aky ambek nunjukno ekspresi seng
srumingah
" Loh loh.. enek
apa ri kok koyoke seneng banget ngono ?." Takokku kaget amarga beri
ngagetno aku.
" Iki lo re,
sekolahku ngadakno beasiswa , beasiswane kuwi sampe melbu kuliah seng mbok
kepingini, aku kepengen awakmu jajal test. Aku ngerti awakmu ki berbakat,
awakmu pinter." Omongane beru mbujuk aku, ben aku melok test .
" Piye ya ri,
aju gugup, aku gong persiapan."Omonganku bimbang melu apa gak.
" Ora kenapa -
kenapa, mbesok tak iwangi, tak silihi buku - bukuku." Omongane beri nguatno
aku.
" Yowes, aku tak
kondo marang ibuk ndisik yo ri." Omonganku neng beri .
" Ibuk, kalawau
beri mriki, terose wonten beasiswa dateng sekolahane." Omonganku jelasno ing
ibuk.
" Yawes nduk,
ndang melok. Ibuk bakal ndongakno sampeyan, supaya ditampa biasiswane."
Dawuhe ibuk marang aku.
" Nggih buk,
kula nyuwun dungane." Omonganku marang ibuk.
Saben dina aku
sinau teka buku - buku seng disilihi beri marang aku, aku latihan terus latihan
gawe ben lulus test beasiswa ing sekolahane beri. Saben dina aku ya sholat
nyuwun kamudahan marang gusti Allah SWT, ben aku lulus lan klebu neng sekolahan
iku. Dina test teko, aku ngerjakno kanti tenanan lan teliti. Aku emoh nyiak -
nyiakno kesempatan iki.
" Bismillah,
YaAllah ewangi aku ngerjakno test niki, aku kepingin melbu lan entuk beasiswa
neng SMA iki." Nyuwunku marang gusti Allah.
Kira - kira sakjam setengah aku neng ruangan iki, aku
langsung nemoni beri.
" Ri, alhamdulillah
aku wes ngebarno test iku, saiki aky degdegan piye hasul testku, dungakno ya
ben testku apik." Omongku marang beri.
" Ora kenapa - kenapa,
aku yakin kok nek awakmu bakalan lulus test, awakmu iki ointer, berbakat, aku
yakin awakmu bakal melbu lan berprestasi neng sekolah iki." Omongane beri,
ngeyakino aku .
Dina pengumuman lulus test teka, atiku rasane degdegan
banget, aku nduga marang gusti muga - muga lulus.
" YaAllah, muga
- muga aku lulus test, aku kepengen ngerubah nasih keluargaku, aku pengen
ngebahagiakno bapak, ibukku." Nyuwunku marang gusti Allah SWT.
Aku lan kanca - kanca liyane dikumpulno ing ruangan, seng
jenenge di celok berarti kuwi seng ke tompo beasiswa neng SMA iki.
" Intan, Sari, Dewi, Putra, Kirana."
Celuke kepala sekolah.
" Seng terakhir seng ketompo beasiswa
neng sekolahan iki, yaiku Rere." Omongane kepala sekolah iku ngagetno
atiku.
" Alhamdulillah
yaAllah, aku kelebu beasiswa neng SMA iki, matur suwun yaAllah." Omonganku
matur suwun marang gusti Allah SWT.
Aku langsung nemoni bapak, ibuk, lan beri neng ngarep ruang,
amergo wes ngenteni aku les
" Ibu, bapak, beri.
Aku ketompo beasiswa neng SMA iki, matur suwun nggih sampun dongakne
kula." Omonganku marang ibu, bapak, lan beri, ambek perasaan seneng
banget.
" Alhamdulillah
nduk, bapak melu seneng, kepinginane sampeyan sampun kawujud, yaiku pengen
sekolah malih." Dawuhe bapak marang aku.
" Iyo nduk,
pesene ibuk aja lali marang gusti Allah seng sampun gawe sampeyan koyok ngene
saiki." Dawuhe ibukku marang aku.
" Iyo re, aku melok
seneng, selamat ya, ojo disiak - siakna tetep semangat, tetep sregepno sinau lo
ya, sinau ambek aku hehe." Omongane beri marang aku ambek guya guyu,
senengen.
Saben dina aku sinau, sinau lan sinau karo beri, aku ngebut
materi - materi seng ogak tak ngertini, beri terus ngewangi aku terus ngewangi
aku tanpa nduweni rasa kesel, ngadepi aku lan ora kerasa Ujian Nasional tiba,
aku, beri lan kanca - kanca liyane ngerjakno Ujian Nasional kanti tenanan,
amerga bar iki aku lan kanca - kanca liyane bakal kuliah lan ngelanjutno uripe
dewe - dewe. Seminggu aku, beri lan kanca - kanca liyane ngenteni pengumuman
kelulusan, akhirr aku ngentukno nilai tinggi sak sekolahan, lan alhamdulillah
aku langsung keterima ing perguruan tinggi jurusan kedokteran, lan langsung
entuk beasiswa sampek lulus kuliah. Atiku seneng banget, sahabatku beri kelebu
perguruan tinggi pada karo aku tapu jurusane keperawatan, aku kuluah tenanan,
aku moh ngecewakno bapak lan ibuk. Aku kudu lulus kuliah, lan ngentukno IP
tertinggi, aku ngerjakno skripsi kanti tenanan, dina kelulusan kuliah tiba ,
kabeh dikumpulno, lang diceluki siji - siji, jenengky diceluk lan ternyata IPku
paling duwur dewe neng jurusan kedokteran, atiku bungah banget, alhamdulillah
aku iso ngebahagiakno bapak lan ibuk.
Komentar
Posting Komentar